Diagnostiek

Het is achterhaald dat een diastase (DRA) niet meer dan 2 vingers breed mag zijn. Dat men ‘alleen schuine en geen rechte buikspieroefeningen’ zou mogen doen bij een inter-recti afstand (IRD) van meer dan 2 vingers breed ook. Herstel van de totale functie van de core. Daar gaat het om.

 

Schematische dwarsdoorsnede romp tussen xyphoid en navel. Bron: Lee DG. Diastasis Rectus Abdominis. A Clinical Guide for Those who are Split Down the Middle. First Edition 2017 (p.24)

Vanuit onderzoek blijkt dat:

  1. Er sprake is van DRA wanneer de IRD groter is dan 7mm (± 5mm) t.h.v. het xyphoid en/of 13mm (± 7) 3cm boven de navel en/of 8mm (± 2) 2cm onder de navel is.(1) Dit is alleen betrouwbaar te meten m.b.v. echografie. (1)
  2. Bovendien is de grootte/breedte van de IRD niet direct van belang is bij diastaseklachten, maar des te meer de diepte die te voelen is. De spanning op de linea alba is bepalend voor een goede functie c.q. krachtenoverdracht tussen thorax, lage rug en bekken. Het lijkt erop dat juist het aanspannen van de m. rectus abdominis mét pre- activatie van de m. transversus abdominis zorgt voor een optimale spanning en stevigheid. Overactiviteit van de m. obliquus internus kan bij sommige cliënten leiden tot verergering van de klachten. (2)

Belangrijk om te weten is dat DRA pre- en postpartum een normaal, fysiologisch verschijnsel is. In een recente studie is aangetoond dat 100% van de vrouwen DRA heeft bij 35 weken zwangerschap. Bij 40% van hen was dit 6 maanden post-partum nog steeds het geval. (3)

Er wordt veel gespeculeerd over welke factoren er voor zorgen dat deze groep een vergrote IRD houdt. Voor geen van die factoren is echter nog bewijs gevonden. Mota et al onderzochten BMI voor de zwangerschap, BMI 6 maanden post-partum, gewichtstoename tijdens de zwangerschap, geboortegewicht van de baby, buikomvang tijdens de zwangerschap en een verhoogde Beighton score (hypermobiliteit), maar vonden op geen van deze items significante uitkomsten. (3)

 

Een uitgebreide anamnese en lichamelijk onderzoek zijn van groot belang om per individu trainbare-/ behandelbare grootheden vast te stellen. Echografie, zowel statisch als functioneel-dynamisch, is daarbij een noodzakelijk middel om uitspraken te kunnen doen over de mate van diastase en over de staat en functie van de buikwand in haar geheel. (3)

Echografie ventrale buikwand met gemarkeerde IRD.
Echografie laterale buikwand: OE, OI en TA.

Wetenschappelijk onderzoek

Artikelen
In de teksten op deze website wordt gerefereerd aan de volgende publicaties:

  1. Beer GM, Schuster A, Seifert B et al. The normal widt of the linea alba in nulliparous women. Clinical Anatomy 2009. 22(6):706-711
  2. Lee DG, Hodges PW. Behaviour of the linea alba during a curl-up task in diastasis rectus abdominis: an observational study. JOSPT 2016. 46(7):580-589
  3. Mota PG, Pascoal AG, Carita AI, Bø K. Prevalence and riskfactors of diastasis recti abdominis from late pregnancy to 6 months postpartum, and relationship with lumbo-pelvic pain. Manual Therapy 2015. 20(1):200-205
  4. Bø K, Hilde G, Tennfjord MK, Sperstad JB, Engh ME. Pelvis floor muscle function. pelvic floor dysfunction and diastasis recti abdominis: prospective cohort study. Neurouology and Urodynamics 2017. 36:716-721

Boeken
DiastaseNetwerk NL is een onafhankelijke stichting. Wij dienen geen commerciële belangen en hangen eveneens niet één bepaalde theorie of stroming aan. Mocht je echter, naast wetenschappelijke artikelen nog meer ‘honger hebben’ dan raadt de werkgroep het boek “Diastasis  Rectus Abdominis, A Clinical Guide for Those who are Split Down the Middle” aan van de Canadese fysiotherapeut/wetenschapper Diane Lee. Op dit moment het meest uitgebreide werk dat te verkrijgen is.